پایگاه فرهنگی شهید محمد منتظری

 فرا رسیدن ماه رجب،

 عيد اولياء الهى، بهار راز و نياز و عبادت،

 موسم خضوع و خشوع به درگاه الهى، موعد حضور و خواستن،

 و زمان قرار صالحان با معشوقشان حق تعالى ،

 بر همه شیعیان و عاشقان الهی مبارک باد.

در بيان فضيلت ماه رجب، به همين چند حديث شريف بسنده مى كنيم

و مى گوييم: اگر هيچ حادثه اى در ماه رجب رخ نمى داد،

باز هم رجب ارزش خاص و ويژگى استثنائى خود را داشت;

ليكن حوادثى در آن به وقوع پيوسته است كه موجب شرافت و كرامت مضاعف

اين ماه شده است. آن حوادث عبارتند از:

الف: ولادت امام هادى(عليه السلام) در دوم يا پنجم رجب (بنابر روايتى);

گرچه قول ديگر هم هست.

ب: ولادت حضرت امام جواد(عليه السلام) در دهم اين ماه،

گرچه قول ديگر هم هست.

ج: ولادت مبارك امام على(عليه السلام) در خانه كعبه معظمه در سيزدهم ماه رجب،

ده سال قبل از بعثت.

د: شهادت حضرت امام كاظم(عليه السلام) در بيست و پنجم اين ماه.

هـ: بيست و هفتم اين ماه، عيد مباركى است; چرا كه آخرين پيامبر

 برگزيده الهى حضرت محمد(صلى الله عليه وآله) در اين روز از جانب خداى متعال

مأمور هدايت مردم و ابلاغ هدايت و رسالت الهى گرديد.

در كرامت و فضيلت اين ماه، حضرت امام صادق(عليه السلام) نيز مى فرمايد:

آن گاه كه قيامت برپا شود، منادى الهى فرياد زند: «أين الرجبيّون؟»;

كجايند آنانكه ماه رجب را گرامى داشتند و از آن، بهره ها بردند؟

از آن انبوه جمعيت، گروهى برخيزند كه نور جمالشان محشر را روشن كند.

 بر سر آنان تاج هاى شاهى كه مرصّع به درّ و ياقوت است، قرار دارد و

در طرف راست هرنفر از آنان هزار فرشته، در سمت چپ نيز هزار فرشته

به او كرامت و تعظيم الهى را تبريك گويند. از جانب الهى ندا آيد:

بندگان و كنيزانم، به عزت و جلالم سوگند، شما را جاى و مقام گرامى و

عطاياى فراوان دهم و شما را در جايى جاى دهم كه از زير آن نهرها

جارى است و شما در آن جاويد خواهيد بود زيرا شما داوطلبانه براى من

در ماهى كه من بزرگش داشتم روزه گرفتيد. سپس، خطاب به فرشتگان فرمايد:

فرشتگان من! بندگان و كنيزان را به بهشت داخل كنيد. در اينجا

حضرت صادق(عليه السلام) فرمود: اين پاداش، براى كسى است كه

گرچه يك روز از اول يا وسط يا آخر ماه رجب را روزه بدارد.

در همين زمينه امام كاظم(عليه السلام) مى فرمايد: رجب،

نام نهرى در بهشت است كه از شير سفيدتر و از عسل شيرين تر است;

بنابراين هركس يك روز از ماه رجب را روزه بدارد،

خداوند از آن نهر به او خواهد نوشاند.

پيامبر خدا(صلى الله عليه وآله)مى فرمايد:

رجب، «شهرالله الأصمّ» است;

و بدان سبب آن را «اصمّ» ناميدند كه هيچ ماهى به پايه عظمت آن نمى رسد;

مردم زمان جاهليت به رجب حرمت مى نهادند و آنگاه كه اسلام درخشيدن گرفت،

بر حرمت آن افزود. بدانيد كه رجب، ماه خدا شعبان، ماه من و رمضان،

ماه امت من است پس هركس يك روز از رجب را روزه بدارد،

مستحقّ رضوان الهى گردد و روزه اش غضب الهى را خاموش كند

و خداوند درى از درهاى جهنّم را بر او ببندد. اگر كسى به اندازه

تمام زمين طلا انفاق كند، برتر از روزه يك روز آن نخواهد بود...

هرگاه شب شود،

دعايش مستجاب خواهد بود: يا در دنيابه او عطا خواهد شد و

يا براى آخرت او ذخيره مى شود... حضرت رسول خدا(صلى الله عليه وآله)

سپس ثواب دو، سه، چهار، پنج، تا سى روز، روزه ماه رجب را

تك تك با توضيح كامل بيان فرمود.⁽¹⁾

فضيلت و اهميت ماه رجب

گرچه همه زمان ها مخلوق خداست ليكن برخى از آنها از شرافت

و ويژگى خاصى برخوردار است. درست است كه همه ماه هاى سال،

پرتوى از قدرت جهان آفرين است; امّا سه ماه رجب، شعبان و رمضان،

داراى امتياز و برجستگى ويژه اى هستند. در عصر جاهليت،

مردم ماه رجب را گرامى مى داشتند.